Επικοινωνία: 2106721431

Υψηλάντου 36, Νέο Ψυχικό 15451, Αθήνα   Δείτε τον χάρτη

Εμφάνιση διαβήτη τύπου 2 σε σχέση με την κληρονομικότητα το φύλο και την διατροφή


 

Πρόκειται για μια μεταβολική διαταραχή της ινσουλίνης που αυξάνει τα επίπεδα γλυκόζης στο αίμα.  Η ασθένεια αυτή είναι γνωστή εδώ και χιλιάδες χρόνια.  Τον τελευταίο αιώνα μόνο έχουν γίνει πολλές ανακαλύψεις όσον αφορά την προέλευση αλλά και την αντιμετώπισή του.  Το 1980 έγινε η γενετική μηχανική παρασκευή ινσουλίνης αντί της παραγωγής της από το πάγκρεας και έτσι η προσπάθεια θεραπείας. Συμπτώματα είναι η υπεργλυκαιμία, η πολυδιψία, πολυουρία, προβλήματα με τα νεφρά, τα μάτια, τα νεύρα, την καρδιά και τα αιμοφόρα αγγεία.  Υπάρχουν 6 διαφορετικοί τύποι διαβήτη όπως ο ινσουλινοεξαρτώμενος και ο διαβήτης της εγκυμοσύνης.  Ο πιο συχνός είναι ο μη-ινσουλινοεξαρτώμενος ή αλλιώς διαβήτης τύπου 2.  Ο τελευταίος εμφανίζεται σε ηλικία άνω των 30  και οι ασθενείς το αντιμετωπίζουν κυρίως με διατροφή.  Τα επίπεδα της γλυκόζης που παράγει το ήπαρ είναι αποτέλεσμα της κατανάλωσης τροφής.  

Η εμφάνιση του διαβήτη τύπου 2 έχει πολύ μεγάλη σχέση με την παχυσαρκία.  Η τελευταία προκαλείται από μεγάλη συγκέντρωση λίπους που έχει σαν αποτέλεσμα την ινσουλινοαντοχή, την μεγάλη αποθήκευση λίπους στο άνω μέρος του κορμού, εφόσον πρόκειται για σώμα τύπου μήλο.  Τέλος, ευθύνεται η μειωμένη φυσική δραστηριότητα που δεν εξισορροπείται με την αυξημένη κατανάλωση τροφής αλλά και την κακή ποιότητα αυτής.  Ένα συχνό φαινόμενο είναι η αυξομείωση βάρους των παχύσαρκων διαβητικών το οποίο όμως ελλοχεύει τον κίνδυνο της υπέρτασης και έτσι των διαταραχών λίπους το οποίο είναι στενά συνδεδεμένο με την αντίσταση στην ινσουλίνη.  Υπάρχει μια γενική αντίληψη ότι στην περίπτωση του διαβήτη η διατροφή πρέπει απλά να είναι χαμηλή σε υδατάνθρακες.  Οι δίαιτες όμως που έχουν αυξημένα λιπαρά είναι εξίσου επικίνδυνες.  Τα τριγλυκερίδια οδηγούν σε υπερινσουλιναιμία.  Σημαντικό ρόλο επίσης παίζει και η ποιότητα των υδατανθράκων αν είναι δηλαδή απλοί (πχ. Άσπρο ψωμί, ζάχαρη) ή σύνθετοι(πχ. όσπρια, δημητριακά ολικής άλεσης).


Οι πρωτεΐνες, τέλος,  αυξάνουν την έκκριση ινσουλίνης, επηρεάζοντας γρήγορα τα επίπεδα γλυκόζης στο αίμα.  Επιπροσθέτως, τα αμινοξέα των πρωτεϊνών αυξάνουν το γλυκογόνο στο πάγκρεας και έτσι τη γλυκόζη στο αίμα.  Ο τρόπος μαγειρέματος είναι επίσης σημαντικός.  Η μεγάλη επεξεργασία, η υψηλή θερμοκρασία,  οδηγούν σε ζελατινοποίηση των υδατανθράκων και παραγωγή κετόνων από το λίπος τα οποία, εκτός της υγείας, οδηγούν στην παχυσαρκία και άρα στο διαβήτη τύπου 2.  Ακόμη, έχει βρεθεί ότι υπάρχει γενετική προδιάθεση στον διαβήτη τύπου 2.  Παρόλα αυτά, καταλυτικό ρόλο παίζει η επίδραση του περιβάλλοντος(πχ. παχυσαρκία).  Το κάπνισμα επίσης αυξάνει τον κίνδυνο εμφάνισης της ασθένειας λόγω ότι προκαλεί στένεμα των αιμοφόρων αγγείων.  Ο καφές, αυξάνει ελαφρώς τα επίπεδα γλυκόζης.  


Η απουσία κατανάλωσης πολλών μικρών γευμάτων απορρυθμίζει τα επίπεδα σακχάρου και ινσουλίνης στο αίμα.  Δεν υπάρχει, τέλος, φυλετική διάκριση  στην νόσο.  Οι γυναίκες έχουν αυξημένο ποσοστό λόγω του συνήθους σωματότυπού τους (μήλο) που χαρακτηρίζεται από μικρότερα και πιο δραστικά λιποκύτταρα, της συχνής αυξομείωσης του βάρους, της τακτικότερης εξέτασής τους από γιατρό για διάφορους λόγους αλλά και για πιθανή εγκυμοσύνη.  Εφόσον λοιπόν η πιο σημαντική αιτία εμφάνισης της νόσου είναι η παχυσαρκία κάποιες απλές συμβουλές είναι:

 

  • Πολλά και μικρά γεύματα ή σνακ που να αποτελούνται από καλές πηγές υδατανθράκων, πρωτεϊνών και λιπών. Παράδειγμα είναι ένα γιαούρτι χαμηλών λιπαρών+ βρώμη+ καρύδια

  • Ισορροπημένο διαιτολόγιο όχι δηλαδή μόνο κρέας

  • Οι πρωτεΐνες να μην είναι πλούσιες σε κορεσμένα λιπαρά (πχ χοιρινό λουκάνικο).Αν όμως καταναλωθεί, να συνδυάζεται με τροφές που καίνε το λίπος όπως το μπρόκολο. Συνολικά να μην ξεπερνούν το 20% της ημερήσιας διατροφής.

  • Οι υδατάνθρακες να είναι χαμηλού γλυκαιμικού δείκτη και πλούσιοι σε φυτικές ίνες όπως τα δημητριακά ολικής άλεσης, τα ωμά λαχανικά, φρούτα με τη φλούδα και όσπρια. Να μην καλύπτουν πάνω από το 50% των τροφών της ημέρας.

  • Τα λιπαρά να είναι κυρίως μονοακόρεστα και πολυακόρεστα όπως το ελαιόλαδο, τα καρύδια, το λινέλαιο. Το ποσοστό τους πρέπει να είναι γύρω στο 30-35% των συνολικών θερμίδων.